موسیقی پس میت شم آهو نالکینه و ش肉ایت پودکانی یتین ویمزد و بیهمایت از سرزمینم ایران و ریشه های بیبار که آفت زدم بر این روزکار بیمار از دلگه ها و زاری و شک و خالی چاری بس مهروز که بود و کار کروی باقی چقدری هدف می روی یا تنبالان به کاری دوزمرک ندارن افتخار آیی پس میت شمت همه گه روزهای سالی که پو غرا بودن زیر خط فق مالی پا امدر و دی داری از هر تف و ناخسی شایدم مسیر شاله های سر و گل با پسی به خدا قسمتو سر نوشت دست نوشت منی روی کاغت تو تنها بزه کلاگه او غمی